muziek en fragment uit het laatste deel van de trilogie: Het geheim van Ieder Wonder

– ‘Het boek van vele levens opent zich’ –

‘Weet jij, Harley Zwaantje van Cygnus’, had de kluizenaar gevraagd in de kapel van de parelenpoort, ‘weet jij dat je de grootmagiër bent van de Nieuwe Tijd? Dat jij geboren bent om mensen te vertellen hoe het paradijs op aarde zich voor eeuwig kan ontsluiten?’

Harley schudde haar hoofd.

‘Dit is Het boek van vele levens. Lees dit boek, en je zult alles begrijpen’ , zei de kluizenaar.

Harley opende het boek en tot haar grote verbazing las zij op de eerste beschreven bladzijde haar naam, haar geboorteplaats en de dag waarop zij geboren was. Geschreven in sierlijk gekrulde letters. Het boek was honderden jaren oud. Dat kon ze aan alles zien.

Overrompeld keek ze de kluizenaar aan.

‘Sluit het nu, en lees het thuis. Daarna vervul jij de taak waarvoor jij geboren bent’, zei hij.

‘Wat bedoel je?’, vroeg Harley.

‘Dat zul je vanzelf ontdekken. Diep van binnen weet je alles, geloof dat maar’, zei de kluizenaar.

‘Maar ik ben pas twaalf!’, protesteerde Harley ‘Ik weet nog helemaal niks!’

Maar de kluizenaar draaide zich om, en verdween achter het bruine gordijn naast het kleine altaar.

Met Het boek van vele levens in haar rugzak en de witte wonderparel goed opgeborgen in een papieren zakdoekje in het ritsvakje van haar portemonnee, was ze naar huis gegaan.

Eenmaal thuis liep zij meteen door naar haar kamer, zette een stoel onder de deurkruk zodat niemand zomaar naar binnen kon, en ging op haar bed zitten.

Met de witte wonderparel geborgen in een van haar handen, opende ze voorzichtig het boek op haar schoot.

Weer las ze haar naam. Snel bladerde ze door. Maar… geen blad leek beschreven. Ze bladerde en bladerde maar nergens zag ze woorden.

Ze begreep er niks van.

Verward sloeg ze het boek dicht.

Zoekend naar een verklaring struikelde ze over haar eigen gedachten.

Hoe kon ze nou een ongeschreven boek lezen? Wat bedoelde de kluizenaar met ‘vervul je taak’ als ze niet eens wist wat die taak precies was?’

Plotseling trok een felle rukwind door haar kamer. Met een harde klap viel het schuifraam naar beneden den. Harley’s gouden krullen dansten wild om haar gezicht. Een potlood rolde van haar bureau en viel op de grond.

Een doodse stilte volgde.

Harley voelde haar hart bonzen in haar keel.

Geschrokken keek ze naar het boek op haar schoot, toen de kaft zich plotseling opende. Uit zichzelf.

Drie bladzijdes sloegen zich om, en Harley zag hoe op het onbeschreven papier letters verschenen.

Gouden letters. Één voor één. Van links naar rechts, van boven naar beneden.

Met ingehouden adem keek Harley toe.

Letters werden woorden. Woorden vormden zinnen.

Het boek schreef zichzelf, en Harley wist: hier zou zij lezen wat zij precies moest doen. Dán zou zij precies weten hoe zij met het geheim van Ieder Wonder en de drie heilige juwelen, het paradijs op aarde kon ontsluiten. Met de verenigde kracht van het gouden appelzaad waarin de hartslag klopt van al wat leeft, de heilige robijn, en de witte wonderparel.